يادم باشد روزهاي اخر اسفند

دستمال خيسي روي ستاره هايت بکشم

و

گلداني کنار ماهت بگذارم

حال و حل و حلال و حمل و

تحمل و تحول و تحويل

خوش باد بر انکه اين چنين زنجيري از

حروف را اهدا مي کند

و

خوش بر انکه به او اهدا مي شود .

عيد که آمد فکري براي آسمان تو خواهم کرد

زندگي هميشه اينجور پيچ وتاب نخواهد داشت

بد نيست گاهي هم دستي به موهايت بکشي

و با درخت و باغچه صحبت کني

پنهان نمي کنم که پيش از اين سطر ها

(( دوستت دارم )) را مي خواسته ام بنويسم

حالا کمي صبر کن

بهار که امد

فکري براي آسمان تو و سطر هاي پنهاني خود خواهم کرد

کمي صبر کن... شايد هنوز هم بتوان به چشم ديگري خيره ماند

و

سبز شد

در بهار نفسي چاق

در تابستان دلي قبراق

در پاييز چشماني براق

و در زمستان آغوشي بي فراق براي هم آرزو کنيم

گوش كن صدا شو مي شنوي ؟ بابا  صداي پاي بهارو ميگم هر روز كه آفتاب ميياد

 تا يه سري به آسمونبزنه بهار بهش ميگه اگه من بيام بيشتر ميزارم پيش آسمون بموني

ولي فعلا زور اين ننه سرما از ما بيشتره ولي قول داده تو اين چند روزه بار سفرشو

 ببنده و بهارو مهمون لحظه هامون كنه چقدر قشنگ ميشه وقتي بهار سراغ

 خونه ي دلمون مي ياد برفاي كدورت و زشتيرو از دلامون پارو مي كنه

اين ننه سرما هم اگه كمي ماهارو نسبت به هم سرد كرده با بهار به دلامون

  گرما بديم وسبزي بهار رو به سبزي لحظه هامون گره بديم اگه به صفحه ي

غم و غصه رسيديم صفحه ي نگاهمونو عوض كنيم و تو صفحه ي جديد

 نگاهمون شادي و عشق جاي گزين كنيم

اينا همه حرفاي بهاره راستي تو هم مي شنوي دوست من؟