امروز حال احساسم هيچ خوب نيست

ودليلش را خوب ميداني مي خواهم براي احساس پاكم بنويسم

 تا شايد دستپاچه ي حضورت نشود و وقتي كه چشمانم چادر حجاب

 را بر روي خود مي انداخت و پلك ها را به زير مي افكند افكارت را مي خواندم

 زيرا صدايت مي لرزيد ميدانستم كه خورشيد نگاه تو به دنبال نگاهي مي گردد

 كه آتش عشق را بر روي رعشه ي احساسم بگستراند به راستي

حس و حالت به صراحت دوستت دارم هايت زيبا بود و وقتي من را

مهمان دل درياييت كردي آنقدر متلاطم شدم كه غرق وجود پاكت شدم

آنقدر اقيانوس بيكران قلبت بزرگ است كه ديگر جزيره ايي

 در آن نمي يابم امروز لحظه هايمان مريض شده اند

 و وجود من بيمار نبود توست وحال احساسم هيچ خوب نيست

 دوباره سلام  با يه دست نوشته

آمدم منتظر حضور گرم تو دوست خوبم

هستم ردپاي نگاتو جا بذار 

باز هم امشب دلم با صحبتت هم راز بود

حرفهاي ناب تو همچون نسيم طناز بود

صحبت ديدار عشقت گشته فرهاد دلم

هر چه گفتم از ته دل نغمه ي آواز بود

واژه ي آرامش و تسکين قلب خسته ام

انفجار غصــــه ها و قصـــه ي آغاز بود

آري اين شهر غريب لحظه هاي بي کسي

شهرک انديشه هاي سرد و بي ابراز بود

حال در پايان اين منــــزلگــــه بي انتها

حرف من هم مثل تو آواي يک پرواز بود