پاییِِِِِِـــــــز آمد ومهرش رو آغاز کرد ودرخت زندگیمون شروع کرده

به ریزش برگای زردی که دیگه جاشون تو  لحظه های من و تو

نیست وقتی برگای دلتنگی می ریزه

یه حس یهو میاد سراغم اون وقت كه به خودم میگم فراموش نکن

ثانیه های که تو داری از دست میدی مثل برگای این درخت

تو پاییـــــز لحظه های تو میریزه پس خوب حواستو جمع کن که

برگشتی تو کار نیست و عمــــرت مثل چشم به هم زدنی تموم میشه

وبه قول دکتــــــر شریعتی

وقتی برگا میریزن که فکر میکنن طلا شدن

من چیستم؟

لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب

که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان

در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ