آفتاب عشق امروز در سر زمين من طلوع مي کند وگرماي اين آفتاب تمامي تنهايي هايم

 را که يخ زده است آب مي کند وقتي آفتاب خيالم به فراسوي آسمان دل مي رسد

گفتگوي عشق آغاز مي شودنسيم مي وزد و بوي معطر گلهاي ياس در باغ وجودت

 هاشا مي کند ومرا به مرز وجودت مي رساند خيلي وقت بود هوس ثانيه هاي با تو

بودن را کرده بود خيلي وقت بود که شيريني ديدار به تلخي فراق پيوند خورده بودو

خيلي وقت بود که منتظرت بودم عشق مهربانم

رنگين کمان چه زيبا خود نمايي مي کند ورنگهاي گرم وزيبايش را به رخ زيبايت

مي کشد نمي داند که تو خود خالق رنگهاي زيبايي هستي که آنها را گاهي

 در تابلوي زندگيمان به تصوير مي کشي وقتي به صداي امواج دل انگيزت

 گوش مي کنم تمام هستي ام را در بند امواج صداي تو مي يابم

و وقتي به آبي چشمانت مي نگرم در درياي پر تلاطم عشقت غرق مي شوم

آن شب که تو آمدي صفا پيدا شد

پيمان شکني رفت و وفا پيدا شد

در غربت من که به جاي بيگانه نبود

برقي زد و روي آشنا پيدا شد

گنجي که به سالها نهان بود از چشم

با ههلهله در خانه ما پيدا شد

يک عمر کوير فقر را پيمودم

تا برق زد و کوه طلا پيدا شد

خور شيدسعادتي که بر من تابيد

در سايه ي رحمت خدا پيدا شد

من بودم وتاريکي شب ها نا گاه

از گوشه ي آسمان فرشته اي پيدا شد

تا شکر خدا بگويم از ديدن تو

در خلوت من حال دعا پيدا شد

با آمدنت که آخر بخت مني

در ظلمت شب ستاره هاپيدا شد