کنار آينه دل ايستادم آينه ي دل مرا به ضيافت چشمان قشنگت برد

 ياد آن روزهايي افتادم که آسمان نگاهت را بر من دادي و ابري چشمانت

 را  به دور دست ها فرستادي تا غم را نيابم ياد آن گلي آفتادم که وقتي

 آن را به من دادي گفتي عطر آن برايت آشناست وقتي پرسيدم براي چه؟

تو گفتي آري عطر توست که گاهي مشامم را نوازش مي دهي

 يادت هست روزي که دست تقدير چشمانم را گريان کرد آنقدر چشمانت

 را گرياندي که چشمانت تاول عشق زد وقتي پرسيدم چرا؟

 گفتي وقتي چشمان تو گريان است چشمان من بايد به

 ياد داشته باشد که تو را همراهي کند

تا تو با مني زمانه با من است
بخت و کام جاودانه با من است

تو بهار دلکشي و من چو باغ
شور و شوق صد جوانه با من است

ياد دلنشينت اي اميد جان
هر کجا روم روانه با من است

ناز نوشخند صبح اگر توراست
شور گريه شبانه با من است

برگ عيش و جام و چنگ اگر چه نيست
رقص مستي و تــــــــرانــــــه با من است

گفتمش مراد من به خنده گفت
لابه از تو و بهانه با من است

گفتمش من آن سمند سرکشم
خنده زد که تازيانه با من است

هر کسش گرفته دامن نياز
ناز چشمش اين ميانه با من است

خواب نازت اي پري ز سر پريد
شب خوشت که شب فسانه با من است