يادم باشد روزهاي اخر اسفند

دستمال خيسي روي ستاره هايت بکشم

و

گلداني کنار ماهت بگذارم

حال و حل و حلال و حمل و

تحمل و تحول و تحويل

خوش باد بر انکه اين چنين زنجيري از

حروف را اهدا مي کند

و

خوش بر انکه به او اهدا مي شود .

عيد که آمد فکري براي آسمان تو خواهم کرد

زندگي هميشه اينجور پيچ وتاب نخواهد داشت

بد نيست گاهي هم دستي به موهايت بکشي

و با درخت و باغچه صحبت کني

پنهان نمي کنم که پيش از اين سطر ها

(( دوستت دارم )) را مي خواسته ام بنويسم

حالا کمي صبر کن

بهار که امد

فکري براي آسمان تو و سطر هاي پنهاني خود خواهم کرد

کمي صبر کن... شايد هنوز هم بتوان به چشم ديگري خيره ماند

و

سبز شد

در بهار نفسي چاق

در تابستان دلي قبراق

در پاييز چشماني براق

و در زمستان آغوشي بي فراق براي هم آرزو کنيم